Dzień po dniu

7 grudnia 2014

Okaż swą łaskę i daj nam zbawienie...

Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego...

Adwent to oczekiwanie i przygotowanie na przyjście Pana...
Pustynia jest w nas - to pustka naszych pragnień i ciemność...
Dużo robimy, mamy dużo trosk i rozczarowań i wielka pustka...
Ile goryczy jest w nas i pretensji do ludzi, którzy nas zawiedli...

W ciemności rozlega się głos - oto idzie Ten, którego nie znacie...
On jest większy i będzie chrzcił was Duchem Świętym...
Otwórzcie serca, wyjdźcie Mu na spotkanie, uwierzcie Mu...
Niech rozbłyśnie Jego światło w waszych sercach... 

On - gdy przyjdzie - uczyni was prorokami nadziei...
Wasze serca otworzą się miłością współczucia...
Wyjdziecie poza siebie, aby leczyć i podnosić...
Darmo otrzymaliście, będziecie darmo dawać...

Oto wasz Bóg!
Oto Pan, Bóg, przychodzi z mocą i ramię Jego dzierży władzę...
Oto Jego nagroda z Nim idzie i przed Nim Jego zapłata...

Oczekuję od was także tego, o co proszę wszystkich członków Kościoła: wyjścia z siebie, aby pójść na peryferie egzystencjalne. „Idźcie na cały świat” – to były ostatnie słowa, które Jezus skierował do swoich uczniów i które nadal dziś kieruje do każdego z nas. Cała ludzkość oczekuje: ludzie, którzy stracili wszelką nadzieję, rodziny przeżywające trudności, porzucone dzieci, ludzie młodzi, którym zamknięto wszelką przyszłość, opuszczeni chorzy i osoby starsze, bogaci, nasyceni dobrami i z pustką w sercu, mężczyźni i kobiety poszukujący sensu życia, spragnieni tego, co boskie…

Nie zamykajcie się w sobie, nie dajcie się zatruć małymi kłótniami domowymi, nie bądźcie więźniami swoich problemów. Rozwiążą się one, jeśli wyjdziecie na zewnątrz i pomożecie innym w rozwiązywaniu ich problemów i głoszeniu dobrej nowiny. 

Znajdziecie życie – dając życie, nadzieję – dając nadzieję, a miłość – miłując.

Papa Franciszek

 

Dzień po dniu

6 grudnia 2014

Szczęśliwi wszyscy, co ufają Panu

Idźcie i głoście: Bliskie jest królestwo niebieskie...

Jezus naucza i uzdrawia - wielka rzesza ludzi garnie się do Niego...
Wszyscy jesteśmy zagubieni i poranieni przez zło naszych grzechów...
Potrzebujemy uzdrowienia i słowa życia, które niesie pokrzepienie...
Jezus jest z nami - ukazuje nam miłość Ojca, dotyka nas i uzdrawia...

Zaufaj Jezusowi i otwórz się gdy On przychodzi...
On umarł na krzyżu za ciebie i zbawił cię za darmo...
Przyjmij Jego miłość i wejdź do wspólnoty Jego uczniów...
On jest drogą twojego życia, a Jego misja będzie twoją...

On jednoczy nas we wspólnocie i posyła do pogubionych...
Rozejrzyj się wokoło - twój świat jest twoją misją...
Jezus posyła nas do pogubionych katolików...
Chce, abyś uzdrawiał, oczyszczał i uwalniał...

Bądź świadkiem Jezusa - to jest twoje powołanie...
Nie lękaj ciemności świata, odrzucenia, szyderstwa...
Jezus też był odrzucony i skazany na śmierć...
Duch Święty jest twoją mocą i miłością...

Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo...

Nowa ewangelizacja powinna pociągać za sobą nowy protagonizm każdego z ochrzczonych. To przekonanie przybiera formę apelu skierowanego do każdego chrześcijanina, by nikt nie wyrzekł się swojego udziału w ewangelizacji. Jeśli ktoś rzeczywiście doświadczył miłości Boga, który go zbawia, nie potrzebuje wiele czasu, by zacząć Go głosić i nie może oczekiwać, aby udzielono mu wielu lekcji lub długich pouczeń. Każdy chrześcijanin jest misjonarzem w takiej mierze, w jakiej spotkał się z miłością Boga w Chrystusie Jezusie. Nie mówmy już więcej, że jesteśmy «uczniami» i «misjonarzami», ale zawsze, że jesteśmy «uczniami-misjonarzami». Jeśli nie jesteśmy przekonani, popatrzmy na pierwszych uczniów, którzy natychmiast po doświadczeniu spojrzenia Jezusa, szli głosić Go pełni radości: «Znaleźliśmy Mesjasza». Samarytanka, tuż po zakończeniu swego dialogu z Jezusem, stała się misjonarką, i wielu Samarytan uwierzyło w Jezusa «dzięki słowu kobiety». Również św. Paweł po swoim spotkaniu z Jezusem Chrystusem «zaraz zaczął głosić w synagogach, że Jezus jest Synem Bożym». A my na co czekamy?  
Evangelii Gaudium 120

Dzień po dniu

5 grudnia 2014

Pan moim światłem i zbawieniem moim

Wierzycie, że mogę to uczynić?

Jaka jest moja wiara w działanie Boga w moim życiu?...
Czy wierzę, że Bóg może coś dobrego we mnie uczynić?...
Czy chcę, aby Bóg coś ze mną uczynił - czy pragnę tego?...
A może jestem w porządku i niczego mi nie potrzeba...

Jezus jest i działa dziś w Kościele przez Ducha Świętego...
Spotykamy się we wspólnocie, uwielbiamy, prosimy Pana...
Czy wierzysz, że On jest z nami - słucha nas i daje?...
Czy już doświadczyłeś Jego dotknięcia, Jego miłości?...

Duch Święty działa przez ludzi - służą temu charyzmaty...
Czy wiesz, że przez ciebie chce działać Duch Święty?...
Chce uzdrawiać, oczyszczać, przebaczać, kochać...
Czy wierzysz, że jest to możliwe - czy pozwolisz?...

Miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który został nam dany...

Wiara, że Syn Boży przyjął nasze ludzkie ciało, oznacza, że każda osoba ludzka została wyniesiona do serca samego Boga. Wiara, że Jezus przelał za nas krew, nie pozwala nam podtrzymywać najmniejszej wątpliwości co do miłości bez granic, nobilitującej każdego człowieka. Jego odkupienie ma znaczenie społeczne, ponieważ «Bóg w Chrystusie zbawia nie tylko pojedyncze osoby, ale również uzdrawia międzyludzkie stosunki społeczne». Wiara, że Duch Święty działa we wszystkich, pociąga za sobą uznanie, że stara się On przeniknąć każdą ludzką sytuację i wszystkie więzi społeczne: «Duch Święty dysponuje nieskończoną inwencją, właściwą dla boskiego umysłu, i znajduje sposoby, by rozwiązać węzły ludzkich spraw, łącznie z tymi najbardziej złożonymi i nieprzeniknionymi». Ewangelizacja stara się współpracować z takim wyzwalającym działaniem Ducha. 
Evangelii Gaudium 178
 

Dzień po dniu

4 listopada 2014

Błogosławiony, idący od Pana...

Otwórzcie bramy...

Bóg jest otwarty w miłości...
Nikogo nie odrzuca, nie wyklucza...
W Sercu Boga jest miejsce dla ciebie...
Przyjdź - nie lękaj się Jego miłości...

Wiara to otwarcie się na Jezusa...
On przychodzi do nas każdego dnia...
Przyszedł do synów Izraela, ale go odrzucili...
Przychodzi dziś w Słowie...

Jesteś misjonarzem, bądź otwarty...
Duch Święty poprowadzi cię do ludzi...
Nie lękaj się - będziesz świadkiem Boga...
Zaufaj i otwórz się na ludzi...

Pan jest wiekuistą Skałą...

Zbawienie ofiarowane nam przez Boga jest dziełem Jego miłosierdzia. Nie ma takiego ludzkiego działania, niezależnie od tego jak mogłoby być dobre, przez które moglibyśmy zasłużyć na tak wielki dar. Bóg jedynie z łaski pociąga nas ku sobie, by nas ze sobą zjednoczyć. Posyła swojego Ducha do naszych serc, aby uczynić nas swoimi dziećmi, aby nas przemienić i uzdolnić do udzielenia naszym życiem odpowiedzi na Jego miłość. Kościół jest posłany przez Jezusa Chrystusa jako sakrament zbawienia ofiarowanego przez Boga
Evangelii Gaudium 112

Dzień po dniu

3 grudnia 2014

Po wieczne czasy zamieszkam u Pana

I przyszły do Niego wielkie tłumy, mając ze sobą chromych, ułomnych, niewidomych, niemych i wielu innych, i położyli ich u nóg Jego, a On ich uzdrowił...

My wszyscy tam jesteśmy...
Ty i ja chromi, niewidomi i chorzy...
Potrzebujemy Jezusa, aby włożył na nas ręce...
W Jego ranach jest nasze uzdrowienie...

Idziemy za Jezusem z naszym nieszczęściem...
Tyle jest w nas bólu i niemożności...
On nas podnosi i powołuje...
Chce przez nas czynić cuda - chce uzdrawiać...

On karmi nas Chlebem na pustyni świata...
On nazywa nas swoimi przyjaciółmi...
Chce, abyśmy uwierzyli Jego miłości...
I przestali się lękać Jego Ojca...

Wielcy ludzie Boży byli wielkimi orędownikami. Wstawiennictwo jest jak «zaczyn w łonie Trójcy Świętej». Jest zanurzeniem się w Ojcu i odkryciem nowych wymiarów, oświecających konkretne sytuacje i zmieniających je. Możemy powiedzieć, że serce Boga wzrusza się przez wstawiennictwo, jednak w rzeczywistości On zawsze trzyma nas za rękę, a naszym wstawiennictwem możemy osiągnąć to, że Jego moc, Jego miłość i Jego wierność jeszcze wyraźniej objawiają się Jego ludowi.
Evangelii Gaudium 283
 

Dzień po dniu

 2 grudnia 2014

Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie

Szczęśliwe oczy, które widzą to, co wy widzicie...

Wiara daje nowe oczy - poznanie Boga...
Tylko Bóg, który kocha daje pełnię szczęścia...
Wiara wprowadza w krainę nieba...
Wspólnota jest źródłem mocy i radości...

Więcej szczęścia jest w dawaniu, aniżeli w braniu...
Jezus dał się połamać - rozdał się do końca...
Szczęście Boga udziela się Jego przyjaciołom...
Dobrze jest widzieć jak Duch Święty działa w ludziach...

Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi...

Umiłowanie ludzi stanowi duchową siłę, ułatwiającą spotkanie w pełni z Bogiem do tego stopnia, że kto nie miłuje brata, «żyje w ciemności», «trwa w śmierci» i «nie zna Boga». Benedykt XVI powiedział, że «zamykanie oczu na bliźniego czyni człowieka ślepym również na Boga» i że miłość jest w gruncie rzeczy jedynym światłem, które «wciąż na nowo rozprasza mroki ciemnego świata i daje nam odwagę do życia i działania» 
Evangelii Gaudium 272

Dzień po dniu

 1 grudnia 2014

Idźmy z radością na spotkanie Pana

Powiedz tylko słowo, a mój sługa odzyska zdrowie...

Słowo Pana uzdrawia człowieka...
Przenika do głębi naszych serc...
Budzi wiarę i prowadzi do spotkania...
Otwórz się i przyjmij SŁOWO

Czy ja wierzę w moc Słowa...
Czy jestem misjonarzem Słowa...
Jezus jest Słowem Ojca i przychodzi do mnie...
Jezus chce, abym zaniósł Go ludziom ciemności...

Czekamy wszyscy na Pana, ale nie jesteśmy bezczynni...
Czyny nasze, codzienność ma być świadectwem miłości...
Masz rozpoznać Jezusa, który przychodzi w drugim człowieku...
On puka do drzwi naszych - zaufaj i otwórz się w przyjaźni...

U nikogo w Izraelu nie znalazłem tak wielkiej wiary...

Zawstydzają nas ludzie z poza naszej wspólnoty...
Ich pragnienia i wiara zaskakuje nas...
Jest to wezwanie do nawrócenia...
To dobry czas do rewizji religijnych przyzwyczajeń...

Chodźcie, wstąpmy na Górę Pana, do świątyni Boga Jakuba!...