niedziela, 7 lipca 2013

Dzień po dniu

7 lipca 2013

Jezus wyznaczył jeszcze innych siedemdziesięciu dwóch uczniów i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał.

Dziś Jezus zaprasza wszystkich, którzy uwierzyli...
Żniwo jest wielkie...
Jesteśmy posłani - w zasięgu naszych rąk jest misja...
Nikt nie może się wykręcić...

Idźcie, oto was posyłam...

Głoście Ewangelię, uzdrawiajcie i uwalniajcie od złych duchów...
Czyńcie to z oddaniem i miłością, aby chwałę przynosić nie sobie, a Bogu...
Gdy was nie przyjmą - idźcie dalej...
Nie obrażajcie się na tych, którzy was wyśmiewają...
Nie lękajcie się odrzucenia i  prześladowań...
Tak było z Mistrzem, tak będzie z wami...

Nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają...

Uważaj, aby nie zachwycić się tym co robisz...
Aby pycha nie wkradła się do twego serca...
Dziękuj za niepowodzenia, pokora jest podstawą...
Szatan będzie chciał was nadmuchać jak balon sukcesu...
Uważajcie na pułapki i dziękujcie, gdy wasze ręce są puste...
Niepowodzenia oczyszczają motywację naszych serc...

Cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie.

To jest najważniejsze, że Bóg wybrał ciebie i umiłował...
Chce, abyś podążał drogą Krzyża do nieba...
Jezus ciebie prowadzi, a Duch Święty cię umacnia...
Abyś nie zbłądził i wszedł do krainy wiekuistego szczęścia...

Z radością sławcie Boga, wszystkie ziemie,
opiewajcie chwałę Jego imienia,
cześć Mu wspaniałą oddajcie.
Powiedzcie Bogu: Jak zadziwiające są Twe dzieła!
Niechaj Cię wielbi cała ziemia i niechaj śpiewa Tobie,
niech Twoje imię opiewa. 


sobota, 6 lipca 2013

Dzień po dniu

6 lipca 2013

Młode wino wlewa się do nowych bukłaków...

Jesteśmy młodym winem nowego przymierza...
Nowe bukłaki to wspólnota nowego przymierza...
Jesteśmy odkupieni ofiarą męki i śmierci Jezusa...
Uczynki prawa straciły moc zbawczą...

Umarliśmy dla prawa, aby żyć dla Jezusa...
Zjednoczeni z nim rozsadzamy stare struktury...
Świadectwo miłości Jezusa rozlewa się jak młode wino...
Rozsadza stare bukłaki stwarzając nowość życia wokół...

Uzdrowieni mocą Jego ran chcemy świadczyć...
Świat potrzebuje naszego świadectwa...
Ludzie w niemocy grzechu żyją jak manekiny...
Błąkają się po tym świecie pogrążeni w rozpaczy...

Jest nadzieja, jest ocalenie...
Jest nowy świat, jest nowe życie...
Jest miłość, która jest większa niż grzech...
Jest królestwo życia i miłości - śmierć została pokonana...

Jezus jest naszym ocaleniem...
Idziemy, aby spotkać Jezusa...
W Jego ranach jest nasze uzdrowienie...
On puka i kołacze do twoich drzwi...

Śpiewajcie Panu, bo nasz Pan jest dobry.

piątek, 5 lipca 2013

Dzień po dniu

5 lipca 2013

Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają...

Nie udawaj, że jesteś zdrowy, bo źle na tym wyjdziesz...
Jesteś porąbany, rozbity, słaby, zdruzgotany...
Twoja choroba zżera cię od środka...
Prawdziwie potrzebujesz Jezusa...

Wszyscy uczniowie Pana są chorzy i nie wstydzą się swojej ułomności...
Patrzą na Jezusa z ufnością i oddają Mu swoją nędzę...
Panie, Ty możesz mnie oczyścić, uzdrowić, pozbierać...
Panie, Tobie oddaję moją chorobę, mój grzech...

Przyjdź nam z pomocą,
abyśmy ujrzeli szczęście Twych wybranych,
cieszyli się radością Twego ludu,
chlubili się razem z Twym dziedzictwem.

Pójdź za Mną
Takie wezwanie kieruje Jezus do grzeszników...
Takie słowa kieruje do mnie i do ciebie...
Zostaw to wszystko, co cię trzyma, zniewala...
Pójdź drogą wyzwolenia, zaufaj Panu...


Dzień po dniu

4 lipca 2013

Weź twego syna jedynego, którego miłujesz, Izaaka, idź i złóż do w ofierze na jednym z pagórków...

Ofiara Izaaka nie jest tylko wydarzeniem historycznym...
To wydarzenie powtarza się w naszym życiu...
Życie, w którym nie ma ofiary nie jest prawdziwym życiem...
Tam gdzie jest miłość tam jest ofiara i to wielkiej ceny...
Kochać to znaczy ofiarować siebie, oddać to co najcenniejsze...
Ofiarować Bogu i ddać się ze względu na Boga...
Tak i tylko tak...
Bóg nie jest tyranem wysysającym z człowieka to co najcenniejsze, najdroższe...
Bóg objawia swoje oblicze w wydarzeniu Abrahama, który składa w ofierze Izaaka...
Człowiekiem można się stać tylko przez ofiarę z siebie...
Kto chce zachować swoje życie - straci je...
Bo człowiek jest powołany do miłości...
Abraham ofiarował syna i dlatego odzyskał go, bo ponad wszystko miłował Boga i był Mu posłuszny...
Dziś pytam samego siebie - kto jest moim Izaakiem?

Ojciec Bóg ofiarował Syna, aby ocalić nas od zguby...
Tak Bóg umiłował świat... Syna swego nie oszczędził, ale Go za nas wydał...
To dlatego Jezus pochyla się nade mną i mówi:
Ufaj synu, odpuszczają ci sie twoje grzechy.
I to jest prawda - Syn Człowieczy ma władzę odpuszczania grzechów, bo się za nas ofiarował...
Syn złożony w ofierze objawia nam oblicze Ojca...
Bóg naprawdę nas kocha nie chce naszej zguby...

Wiara w miłość Boga ożywia i uskrzydla...
Nadaje sens i otwiera perspektywę dla życia...
Bóg mówi do Abrahama: będę ci błogosławił i dam ci potomstwo tak liczne jak gwiazdy na niebie i jak ziarnka piasku na wybrzeżu morza...
To dotyczy też ciebie i mnie przez ofiarę Jezusa...

Jesteśmy dziećmi Boga na zawsze – to nasz dowód osobisty, którego nikt nie może nam ukraść.
Nazywam się dziecko Boże. Stan cywilny: wolny   
Moc odpuszczania grzechów to największy skarb Jezusa.
Jezus wyzwala nie za pomocą słów, gestów, czyni to, przyjmując człowiecze ciało. On, Bóg, który staje się jednym z nas, człowiekiem, przychodzi leczyć wnętrza, nas grzeszników. Jezus uwalnia nas od grzechu, sam stając się grzechem i biorąc na siebie wszystkie grzechy świata. Chwała Jezusa to śmierć na krzyżu, w niej także jest nasze zbawienie.
Jezus uczynił nas dziećmi, dał nam wolność dzieci. Przez to, co uczynił Jezus, możemy mówić: »Ojcze!« Gdyby tak się nie stało, nigdy nie moglibyśmy do Boga powiedzieć »Ojcze!«   Możemy mówić do Boga »Ojcze!«  z wielką czułością, w poczuciu wolności. Pięknie jest być dziećmi Boga. Piękna jest wolność dzieci, dziecko wie, że ma dom. Jezus otworzył nam drzwi do domu... Teraz jesteśmy w domu!
 Jestem wolny, jestem synem. Bóg mnie kocha i ja kocham Boga. Prośmy Pana, byśmy potrafili dobrze zrozumieć dzieło Boga. W Jezusie Bóg pojednał świat ze sobą. Nazywam się: dziecko Boże! Jaki piękny dowód osobisty! Stan cywilny: wolny!
Franciszek papa




























































































































































































środa, 3 lipca 2013

Dzień po dniu

3 lipca 2013

Pan mój i Bóg mój

Bóg jest, ale Go nie zobaczysz...
Niektórzy uważają, że nie istnieje...
Inni mówią - może jest, ale jaki, nie wiadomo...
Tomasz chciał dotykać Jezusa...
Dziś można Go rozpoznać w chorych, biednych, odrzuconych...

Wiara nie jest przekonaniem, że jest Bóg...
To za mało - nawet diabeł wie i drży...
Wiara to relacja z Bogiem, oparta na miłości...
Wierzyć to wielki dar dobrego Boga...
Poznajemy Go inaczej niż świat materialny...
Jest zmysł wewnętrzny poznania Boga...
Rozpoznajemy Jego obecność w wydarzeniach...
Nie widzimy, a wierzymy - To jest Pan...

W Eucharystii przychodzi w kawałku chleba...
To jest Pan - choć wydaje się zwykłym chlebem...
Czytasz Biblię i mówi do ciebie Bóg...
Być świadkiem Jezusa to rodzić dla wiary...
Wszyscy mamy świadczyć - to jest nasza misja...

 Wiara jest poręką tych dóbr, których się spodziewamy;
dowodem tych rzeczywistości, których nie widzimy...




wtorek, 2 lipca 2013

Dzień po dniu

2 lipca 2013

Nagle zerwała się gwałtowna burza na jeziorze, tak że fale zalewały łódź; On zaś spał.

Kataklizmy, trąby powietrzne, huragany i burze nawiedzają kontynenty, kraje i miasta...
Ale są inne burze, które powstają wśród ludzi, w rodzinach, a także w sercu człowieka...
Nie czujemy się pewni, a nawet lęk ogarnia nas i poczucie zagrożenia...
Ludzkie zabezpieczenia pękają i wszystko się wali...

Panie, ratuj, giniemy!

Ci, którzy mają jeszcze odrobinę wiary tak wołają...
Dobrze jest uciekać się do Pana...
On jest ratunkiem...
Wszystko jest w Jego ręku...

Czemu bojaźliwi jesteście, małej wiary?

Jaka jest moja wiara?
Czy ufam Bogu w mojej codzienności?
Czy daję się prowadzić Jezusowi odczytując wolę Bożą?
Czy rozpoznaję Jego obecność na dnie mojej duszy?
Czy wierzę, że Bóg jest większy niż wielkie zło, które mi zagraża?

Doświadcz mnie, Panie, wystaw mnie na próbę,
zbadaj me sumienie i serce.
Bo przed moimi oczyma stoi Twa łaskawość
i postępuję w Twojej prawdzie.


Jesteśmy słabi i musimy uciekać. Ucieczka ta ma jednak prowadzić nas, by iść naprzód, drogą Jezusa.Jak ważne jest patrzenie do przodu, zamiast oglądania się wstecz.  
Strach przed pójściem drogą Pana to  pokusa podstawiana przez  złego ducha.
Strach nie jest dobrym doradcą. W obliczu grzechu i strachu powinniśmy zwracać się do Ducha Świętego, Jemu powierzając lęk przed nawróceniem i chęć trwania w grzechu.
Każde zwycięstwo w walce ze złem jest bowiem cudem nowego spotkania z Jezusem. 
Chrześcijanie walczący ze słabościami, nie są naiwni, letni, ale dzielni i odważni.
Franciszek papa

poniedziałek, 1 lipca 2013

Dzień po dniu

1 lipca 2013

Błogosław, duszo moja, Pana,
i wszystko, co jest we mnie, święte imię Jego.
Błogosław, duszo moja, Pana,
i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach.

Jestem wezwany, aby błogosławić Pana i wspominać Jego dzieła...
Bóg uczynił mi wielkie rzeczy, wielkie jest imię Jego...
Wysławiam Jego dobroć i raduje się dusza moja Jego miłością...
On w miłości swojej powołał mnie do istnienia i prowadzi mnie...

On odpuszcza wszystkie twoje winy
i leczy wszystkie choroby,
On twoje życie ratuje od zguby,
obdarza cię łaską i zmiłowaniem.

Jestem słabym, grzesznym człowiekiem...
On mnie nie potępia, ani nie odrzuca...
Pochyla się nade mną i wzrusza się...
Widzi moje grzechy i  rany - uzdrawia i przebacza...

Miłosierny jest Pan i łaskawy,
nieskory do gniewu i bardzo cierpliwy.
Nie zapamiętuje się w sporze, 
nie płonie gniewem na wieki.

Dobry jest Pan dla swych dzieci...
Podnosi wszystkich i przygarnia...
Po imieniu wzywa mnie...
Posyła, abym czynił Jego miłość...

Nie postępuje z nami według naszych grzechów
ani według win naszych nam nie odpłaca.
Bo jak wysoko niebo wznosi się nad ziemią,
tak wielka jest łaska Pana dla Jego czcicieli.

Panie, dobry jesteś i blisko jesteś...
Znasz mnie do głębi i nie odrzucasz...
Znajdujesz we mnie dobro, którego ja w sobie nie widzę...
I radujesz się, że mnie wspaniale stworzyłeś...

Nauczycielu, pójdę za Tobą, dokądkolwiek się udasz...

Idę, Panie, za Tobą - wędruję po miastach i szukam Twoje oblicza w człowieku...
Otwórz moje oczy, abym rozpoznał Ciebie w bezdomnych i uzależnionych...
Pozwól mi przekroczyć granicę mego egoizmu i wyzwól mnie z lęku o siebie...
Daj mi czyste serce i spojrzenie, które widzi, to do niewidzialne dla oczu...

Lisy mają nory i ptaki powietrzne gniazda, lecz Syn Człowieczy nie ma miejsca, gdzie by głowę mógł wesprzeć.

Jesteśmy w drodze i idziemy za Tobą...
Jak bezdomni nomadzi na pustyni świata...
Ty prowadzisz i wyznaczasz kierunek...
Ufamy Tobie i nie zbłądzimy...

Panie, pozwól mi najpierw pójść i pogrzebać mojego ojca...

Coś mnie trzyma i szukam pretekstu...
Chciałbym, a nie mogę iść...
Bardzo pragnę, ale się boję...
Tak trudno mi zrezygnować z siebie...

Pójdź za Mną, a zostaw umarłym grzebanie ich umarłych...

Idę, Panie, bo Ty jesteś życiem...
Co umarło zostawiam za sobą...
Ty chcesz, abym życie dawał...
Przestrzeń życia otwiera się w Tobie...