14 maja 2020
Wśród książąt ludu Pan Bóg go posadził...
Jak Mnie umiłował Ojciec, tak i Ja was umiłowałem. Trwajcie w miłości Mojej!...
Powołani do miłości idziemy drogą naszej misji...
Jesteśmy z Jezusem w Jego miłości - jest pascha...
Przejście od śmierci do życia w przyjaźni z Jezusem...
Wybrał nas i posłał, aby nasze życie wydało owoc...
Nazwałem was przyjaciółmi, albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od Ojca mego...
Ci, którzy głoszą Ewangelię, powinni bez lęków otworzyć się na działanie
Ducha Świętego. W dniu Pięćdziesiątnicy Duch sprawił, że Apostołowie
wyszli ze swych ograniczeń i zostali przemienieni w głosicieli wielkich
dzieł Bożych, których każdy zaczyna rozumieć w swoim własnym języku.
Ponadto Duch Święty obdarza siłą do głoszenia nowości Ewangelii śmiało,
na głos, w każdym czasie i miejscu, także pod prąd. Wzywajmy Go dzisiaj,
umocnieni na modlitwie, bez której każde działanie narażone jest na
ryzyko, że pozostanie puste, i bez której orędzie w końcu zostaje
pozbawione duszy. Jezus pragnie ewangelizatorów głoszących Dobrą Nowinę
nie tylko słowem, ale przede wszystkim życiem przemienionym obecnością
Bożą.
Franciszek
czwartek, 14 maja 2020
środa, 13 maja 2020
Dzień po dniu
13 maja 2020
Idźmy z radością na spotkanie Pana...
Ja jestem prawdziwym krzewem winnym, a Ojciec mój jest tym, który go uprawia...
Chcę być w jedności z moim Panem...
On jest życiodajnym krzewem dla mnie...
Jesteśmy jedną rodziną we wspólnocie...
Oczyść mnie Panie - chcę widzieć Ciebie...
Beze Mnie nic nie możecie uczynić...
Wiarygodność orędzia chrześcijańskiego byłaby o wiele większa, gdyby chrześcijanie przezwyciężyli swoje podziały i Kościół urzeczywistniał «właściwą sobie pełną powszechność w tych dzieciach, które przez chrzest należą wprawdzie do niego, ale odłączyły się od pełnej z nim wspólnoty (communio)». Powinniśmy zawsze pamiętać, że jesteśmy pielgrzymami i że pielgrzymujemy razem. W tym celu należy powierzyć serce towarzyszowi drogi bez nieufności, bez uprzedzeń i spoglądać tylko na to, czego szukamy: pokoju na obliczu jedynego Boga.
Franciszek
Idźmy z radością na spotkanie Pana...
Ja jestem prawdziwym krzewem winnym, a Ojciec mój jest tym, który go uprawia...
Chcę być w jedności z moim Panem...
On jest życiodajnym krzewem dla mnie...
Jesteśmy jedną rodziną we wspólnocie...
Oczyść mnie Panie - chcę widzieć Ciebie...
Beze Mnie nic nie możecie uczynić...
Wiarygodność orędzia chrześcijańskiego byłaby o wiele większa, gdyby chrześcijanie przezwyciężyli swoje podziały i Kościół urzeczywistniał «właściwą sobie pełną powszechność w tych dzieciach, które przez chrzest należą wprawdzie do niego, ale odłączyły się od pełnej z nim wspólnoty (communio)». Powinniśmy zawsze pamiętać, że jesteśmy pielgrzymami i że pielgrzymujemy razem. W tym celu należy powierzyć serce towarzyszowi drogi bez nieufności, bez uprzedzeń i spoglądać tylko na to, czego szukamy: pokoju na obliczu jedynego Boga.
Franciszek
wtorek, 12 maja 2020
Dzień po dniu
12 maja 2020
Niech wierni Twoi głoszą Twe królestwo...
Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam...
Pokój prawdziwy będzie w domu Ojca...
Na świecie jest konflikt i rywalizacja...
Ludzie stawiając na siebie - ranią siebie...
Jezus jest Księciem Pokoju - jest z nami...
Ale niech świat się dowie, że Ja miłuję Ojca i że tak czynię, jak Mi Ojciec nakazał...
Istnieje również dwubiegunowe napięcie między ideą i rzeczywistością. Rzeczywistość po prostu jest, ideę się opracowuje. Trzeba doprowadzić do stałego dialogu pomiędzy nimi, unikając odseparowania idei od rzeczywistości. Niebezpiecznie jest żyć w królestwie samego słowa, obrazu, sofizmatu. Stąd wniosek,... rzeczywistość przewyższa ideę. Zakłada to unikanie różnych form zasłaniania rzeczywistości: angelicznych puryzmów, totalitaryzmów relatywizacji, deklaratystycznych nominalizmów, projektów bardziej formalnych niż realnych, antyhistorycznych fundamentalizmów, intelektualizmów pozbawionych mądrości.
Franciszek
Niech wierni Twoi głoszą Twe królestwo...
Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam...
Pokój prawdziwy będzie w domu Ojca...
Na świecie jest konflikt i rywalizacja...
Ludzie stawiając na siebie - ranią siebie...
Jezus jest Księciem Pokoju - jest z nami...
Ale niech świat się dowie, że Ja miłuję Ojca i że tak czynię, jak Mi Ojciec nakazał...
Istnieje również dwubiegunowe napięcie między ideą i rzeczywistością. Rzeczywistość po prostu jest, ideę się opracowuje. Trzeba doprowadzić do stałego dialogu pomiędzy nimi, unikając odseparowania idei od rzeczywistości. Niebezpiecznie jest żyć w królestwie samego słowa, obrazu, sofizmatu. Stąd wniosek,... rzeczywistość przewyższa ideę. Zakłada to unikanie różnych form zasłaniania rzeczywistości: angelicznych puryzmów, totalitaryzmów relatywizacji, deklaratystycznych nominalizmów, projektów bardziej formalnych niż realnych, antyhistorycznych fundamentalizmów, intelektualizmów pozbawionych mądrości.
Franciszek
poniedziałek, 11 maja 2020
Dzień po dniu
11 maja 2020
Nie nam daj chwałę, lecz Twemu imieniu...
Kto ma przykazania moje i je zachowuje, ten Mnie miłuje...
Idziemy drogą przykazań, aby żyć miłością...
Jezus nas dziś prowadzi w mądrości krzyża...
Duch Święty ukazuje nam oblicze Boga Ojca...
Nie nasza chwała, to Bóg będzie uwielbiony...
A Paraklet, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co ja wam powiedziałem...
Pierwszym środowiskiem, w którym jesteśmy wezwani do osiągnięcia pokoju pośród różnic, jest nasze wnętrze, nasze własne życie, zawsze zagrożone przez dialektyczne rozproszenie. Trudno będzie zbudować prawdziwy pokój społeczny ze złamanymi sercami, które rozpadły się na tysiąc kawałków.
Franciszek
Nie nam daj chwałę, lecz Twemu imieniu...
Kto ma przykazania moje i je zachowuje, ten Mnie miłuje...
Idziemy drogą przykazań, aby żyć miłością...
Jezus nas dziś prowadzi w mądrości krzyża...
Duch Święty ukazuje nam oblicze Boga Ojca...
Nie nasza chwała, to Bóg będzie uwielbiony...
A Paraklet, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co ja wam powiedziałem...
Pierwszym środowiskiem, w którym jesteśmy wezwani do osiągnięcia pokoju pośród różnic, jest nasze wnętrze, nasze własne życie, zawsze zagrożone przez dialektyczne rozproszenie. Trudno będzie zbudować prawdziwy pokój społeczny ze złamanymi sercami, które rozpadły się na tysiąc kawałków.
Franciszek
niedziela, 10 maja 2020
Dzień po dniu
10 maja 2020
Okaż swą łaskę ufającym Tobie...
Nie jest rzeczą słuszną, abyśmy zaniedbywali słowo Boże, a obsługiwali stoły...
Słowo Boże jest głoszone po całej ziemi - słuchaj...
Pan przychodzi - jest dziś drogą, prawdą i życiem...
Oblicze Ojca wyryte na Krzyżu Jezusa - to Miłość...
Jesteś dziś słowem Pana - idź i głoś wokoło życie...
Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy...
Istnieje dwubiegunowe napięcie między pełnią i granicą. Pełnia budzi wolę posiadania wszystkiego, a granica jest ścianą, która przed nami wyrasta. «Czas», pojmowany w sensie szerszym, czyni odniesienie do pełni jako formy otwierającego się przed nami horyzontu, a chwila jest wyrazem granicy, przeżywanej w wyznaczonej przestrzeni. Obywatele żyją w napięciu między sytuacją chwili a światłem czasu, szerszego horyzontu, utopią, która otwiera nas na przyszłość i pociąga jako ostateczna racja. Stąd wyłania się pierwsza zasada postępu w budowaniu ludu: czas przewyższa przestrzeń. Zasada ta pozwala pracować na dłuższą metę bez obsesji na punkcie natychmiastowych rezultatów. Pomaga w cierpliwym znoszeniu trudnych i niesprzyjających sytuacji albo zmian w planach, jakie narzuca dynamizm rzeczywistości. Stanowi zachętę do przyjęcia napięcia między pełnią i granicą, przyznając priorytet czasowi.
Franciszek
Okaż swą łaskę ufającym Tobie...
Nie jest rzeczą słuszną, abyśmy zaniedbywali słowo Boże, a obsługiwali stoły...
Słowo Boże jest głoszone po całej ziemi - słuchaj...
Pan przychodzi - jest dziś drogą, prawdą i życiem...
Oblicze Ojca wyryte na Krzyżu Jezusa - to Miłość...
Jesteś dziś słowem Pana - idź i głoś wokoło życie...
Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy...
Istnieje dwubiegunowe napięcie między pełnią i granicą. Pełnia budzi wolę posiadania wszystkiego, a granica jest ścianą, która przed nami wyrasta. «Czas», pojmowany w sensie szerszym, czyni odniesienie do pełni jako formy otwierającego się przed nami horyzontu, a chwila jest wyrazem granicy, przeżywanej w wyznaczonej przestrzeni. Obywatele żyją w napięciu między sytuacją chwili a światłem czasu, szerszego horyzontu, utopią, która otwiera nas na przyszłość i pociąga jako ostateczna racja. Stąd wyłania się pierwsza zasada postępu w budowaniu ludu: czas przewyższa przestrzeń. Zasada ta pozwala pracować na dłuższą metę bez obsesji na punkcie natychmiastowych rezultatów. Pomaga w cierpliwym znoszeniu trudnych i niesprzyjających sytuacji albo zmian w planach, jakie narzuca dynamizm rzeczywistości. Stanowi zachętę do przyjęcia napięcia między pełnią i granicą, przyznając priorytet czasowi.
Franciszek
sobota, 9 maja 2020
Dzień po dniu
9 maja 2020
Ziemia ujrzała swego Zbawiciela...
Słowo Pańskie szerzyło się na cały kraj...
Dziękujcie Panu - jest nadzieja pełni życia...
Jezus umarł, abyś wyszedł z grobu zdrowy...
Nowe życie to standard dla ciebie już dziś...
Proś Jezusa o Ducha Świętego - otrzymasz...
O cokolwiek prosić Mnie będziecie w imię moje, Ja to spełnię...
Proszę Boga, by rosła liczba polityków zdolnych do podjęcia autentycznego dialogu ukierunkowanego na skuteczne uzdrowienie głębokich korzeni, a nie zewnętrznych przejawów chorób naszego świata! Polityka, tak oczerniana, jest bardzo wzniosłym powołaniem, jest jedną z najcenniejszych form miłości, ponieważ szuka dobra wspólnego. Musimy się przekonać, że miłość «jest nie tylko zasadą relacji w skali mikro: więzi przyjacielskich, rodzinnych, małej grupy, ale także w skali makro: stosunków społecznych, ekonomicznych i politycznych». Proszę Pana, by obdarzył nas politykami, którym rzeczywiście leży na sercu dobro społeczeństwa, ludu, życie ubogich! Jest rzeczą nieodzowną, by rządzący i władza finansowa podnieśli wzrok i poszerzyli swoje perspektywy, by postarali się, aby godna praca, oświata i opieka zdrowotna były dostępne dla wszystkich obywateli. A dlaczego nie zwracać się do Boga, by zainspirował ich plany? Jestem przekonany, że otwarcie się na transcendencję mogłoby uformować nową mentalność polityczną i ekonomiczną, która pomogłaby przezwyciężyć absolutną dychotomię między ekonomią i wspólnym dobrem społecznym.
Franciszek
Ziemia ujrzała swego Zbawiciela...
Słowo Pańskie szerzyło się na cały kraj...
Dziękujcie Panu - jest nadzieja pełni życia...
Jezus umarł, abyś wyszedł z grobu zdrowy...
Nowe życie to standard dla ciebie już dziś...
Proś Jezusa o Ducha Świętego - otrzymasz...
O cokolwiek prosić Mnie będziecie w imię moje, Ja to spełnię...
Proszę Boga, by rosła liczba polityków zdolnych do podjęcia autentycznego dialogu ukierunkowanego na skuteczne uzdrowienie głębokich korzeni, a nie zewnętrznych przejawów chorób naszego świata! Polityka, tak oczerniana, jest bardzo wzniosłym powołaniem, jest jedną z najcenniejszych form miłości, ponieważ szuka dobra wspólnego. Musimy się przekonać, że miłość «jest nie tylko zasadą relacji w skali mikro: więzi przyjacielskich, rodzinnych, małej grupy, ale także w skali makro: stosunków społecznych, ekonomicznych i politycznych». Proszę Pana, by obdarzył nas politykami, którym rzeczywiście leży na sercu dobro społeczeństwa, ludu, życie ubogich! Jest rzeczą nieodzowną, by rządzący i władza finansowa podnieśli wzrok i poszerzyli swoje perspektywy, by postarali się, aby godna praca, oświata i opieka zdrowotna były dostępne dla wszystkich obywateli. A dlaczego nie zwracać się do Boga, by zainspirował ich plany? Jestem przekonany, że otwarcie się na transcendencję mogłoby uformować nową mentalność polityczną i ekonomiczną, która pomogłaby przezwyciężyć absolutną dychotomię między ekonomią i wspólnym dobrem społecznym.
Franciszek
piątek, 8 maja 2020
Dzień po dniu
8 maja 2020
My ludem Pana i Jego owcami...
Jeżeli Bóg z nami, któż przeciwko nam?...
Nie jesteś sam zanurzony w ciemność grzechu...
Bóg wszedł w historię ludzi jako brat i pasterz...
Oddał życie za ciebie, abyś żył w pełni dobrze...
Jezus stoi dziś po twojej stronie - nie lękaj się...
Ja jestem dobrym pasterzem...
Każda wspólnota Kościoła, która nie zamierza w pełni, w sposób twórczy, skutecznie współpracować, aby ubodzy żyli godnie i nikt nie był wykluczony, narazi się także na ryzyko rozkładu, chociaż mówi o tematach społecznych lub krytykuje rządy. Łatwo podda się w końcu światowości duchowej, maskowanej praktykami religijnymi, bezowocnymi zebraniami lub pustymi przemówieniami.
Franciszek
My ludem Pana i Jego owcami...
Jeżeli Bóg z nami, któż przeciwko nam?...
Nie jesteś sam zanurzony w ciemność grzechu...
Bóg wszedł w historię ludzi jako brat i pasterz...
Oddał życie za ciebie, abyś żył w pełni dobrze...
Jezus stoi dziś po twojej stronie - nie lękaj się...
Ja jestem dobrym pasterzem...
Każda wspólnota Kościoła, która nie zamierza w pełni, w sposób twórczy, skutecznie współpracować, aby ubodzy żyli godnie i nikt nie był wykluczony, narazi się także na ryzyko rozkładu, chociaż mówi o tematach społecznych lub krytykuje rządy. Łatwo podda się w końcu światowości duchowej, maskowanej praktykami religijnymi, bezowocnymi zebraniami lub pustymi przemówieniami.
Franciszek
Subskrybuj:
Posty (Atom)